បញ្ហា​ប្រឈម​​សម្រាប់​អាជីវកម្ម​សម្បុក​ត្រចៀកកាំ


130828_12a
អ្នកស្រី អ៊ូ សៀថុង ជាម្ចាស់ហាងលក់សម្បុកត្រចៀកកាំ Ser Mei Bird’s Nest

ភ្នំពេញៈ ការ​បង្កើត​អាជីវកម្ម​លក់​សម្បុក​ត្រចៀក​កាំ​មិន​មែន​ជា​របរ​មួយ មាន​សក្តានុពល​នោះ​ទេ​ដោយសារ​តែ​ផលិត​ផល​មួយ​នេះ​មិន​មែន​ជា​តម្រូវ​ការ​សម្រាប់ មនុស្ស​គ្រប់​វណ្ណៈ​ឡើយ ខណៈ​វា​មាន​តម្លៃ​រហូត​ដល់​ជាង ២០០០ ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​គីឡូក្រាម ពោល​គឺ​សម្រាប់​តែ​អ្នក​មាន​ប៉ុណ្ណោះ។

ជាមួយគ្នា​នេះ​ដែរ​ឱកាស​រកប្រាក់​ចំណូល​ក៏​មិន​មាន​ច្រើន​ដែរ ជាក់​ស្តែង​ក្ដី​សង្ឃឹម​ក្នុង​ការ​បង្កើន​កំណើន​បាន​ពី​អាជីវកម្ម សម្បុក​ត្រចៀក​កាំ​របស់​​ឈ្មួញ​ក្នុង​ស្រុក​ម្នាក់​ហាក់​ដូច​ជា​​នៅ​ឆ្ងាយ​ដោយ​សារ​តែ​ភាគ​ច្រើន​វា​ពឹង​ផ្អែក​លើ​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​ជា​ជន​ជាតិ​ចិន។

អ្នកស្រី អ៊ូ សៀថុង ជា​ម្ចាស់​ហាង​លក់​សម្បុក​ត្រចៀក​កាំ Ser Mei Bird’s Nest ដែល​មាន​ទីតាំង​ស្ថិត​នៅ​តាម​បណ្ដោយ​ផ្លូវ​ឧកញ៉ា​ទេព ផន​(ផ្លូវ​លេខ​ ១៨២) រាជធានី​ភ្នំពេញ ​ដែល​បាន​បង្កើត​ហាង​មួយ​តុប​តែង​យ៉ាង​ស្រស់​ស្អាត និង​បាន​បើក​ដំណើរ​ការ​ប្រហែល​មួយ​ឆ្នាំ​មុន​នេះ​ដោយ​ពឹង​ផ្អែក​លើ អតិថិជន​ជា​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​មក​ពី​ប្រទេស​ចិន​ដែល​ធ្លាប់​ស្គាល់​គុណ​ភាព របស់​សម្បុក​​ត្រចៀក​កាំ។

អ្នកស្រី​បាន​ឲ្យ​ដឹងថា សម្បុក​ត្រចៀកកាំ​នេះ​ត្រូវ​បានប្រើ​ជា​អាហារ​ដោយ​ការ​ចម្អិន​តាម ទម្លាប់​ចម្អិន​​អាហារ​ធម្មតា ឬ​ក៏​មាន​ក្រុមហ៊ុន​ខ្លះ​នៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​បាន​កែច្នៃ​ទៅ​ជា​ភេសជ្ជៈ។

បច្ចុប្បន្ន ​នេះ​តម្លៃ​សម្បុក​ត្រចៀក​កាំ​ចិញ្ចឹម​ក្នុង​ស្រុក​មាន​តម្លៃ ១ ៥០០​ដុល្លារ​អាមេរិក​ក្នុង​មួយ​គីឡូក្រាម បន្ទាប់​ពី​​ការ​សម្អាត​រួម ខណៈ​តម្លៃ​សម្បុក​ត្រចៀក​កាំ​នាំ​ចូល​មាន​ពី​ប្រទេស​ម៉ាឡេស៊ី​មាន តម្លៃ​រហូត​ដល់ ២ ០០០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​គីឡូ​ក្រាម។

អាជីវកម្ម​នេះ​មិន​មែន​ជា​ការ​ងាយ​ស្រួល​នោះ​ទេ​ ខណៈ​អតិថិជន​មិន​ទូលំ​ទូលាយ។

អ្នកស្រី បាន​និយាយ​ថា តម្លៃ​នេះ​បាន​ធ្លាក់​ចុះ​ប្រហែល​ជាមួយ​ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ ពី​តម្លៃ​មុន​ប្រមាណ ២ ២០០​ដុល្លារ​ ឬយ៉ាងហោច​ណាស់ ​ក៏​ ២០០០ ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​គីឡូក្រាម។ ការ​ធ្លាក់​ចុះ​តម្លៃ​នេះ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​សម្បុក​ត្រចៀក​កំា​នៅ​កម្ពុជា​គា្មន​ទីផ្សារ​ឡើយ ​ដោយ​ដំបូង​ឡើយ​ពឹង​ផ្អែក​តែ​លើ​អតិថិជន​ចិន និង​វៀតណាម។ តែ​វៀតណាម​ក៏​ពឹង​ទីផ្សារ​ចិន​ដែរ ហើយ​ពេល​នេះ​វៀតណាម​អត់​ទិញ​ពី​កម្ពុជា​ទៀត​ទេ។

អ្នកស្រីបញ្ជាក់​ថា៖ «​អតិថិជន​របស់​ខ្ញុំ ភាគ​ច្រើន​​នៅ​ប្រទេស​ចិន»។ អ្នកស្រី​បន្ថែម​ថា កាល​ពី​មុន​ជន​ជាតិ​ចិន​ដី​គោក​ជា​ច្រើន​បាន​មក​ទស្សនា​កម្ពុជា ហើយ​ពួកគេ​បាន​ទិញ​សម្បុក​ត្រចៀកកាំ​នេះ ប៉ុន្តែ​ក្រោយ​មក​អាជ្ញាធរ​ចិន​បាន​ហាម​ឃាត់​ការ​នាំចូល​សម្បុក​ត្រចៀក កាំ​នេះ។

អ្នក​ស្រី​បន្ថែម​​ថា​៖ «​ជា​ទូទៅ​នៅ​កម្ពុជា​មិន​​មាន​​មនុស្ស​ច្រើន​ទេ​ដឹង​អំពី​សម្បុក​ត្រចៀក​ កាំ​»។ អ្នក​ស្រី​បាន​លើក​ឡើង​ថា សម្បុក​ត្រចៀក​កាំ​មាន​ភាព​ល្បី​ល្បាញ​នៅ​ចិន និង​វៀតណាម​៖ «យើង​អាច​ហៅ​វា​ថា ជា​អាហារ​បំប៉ន​បន្ថែម វា​មិន​មែន​ជា​ថ្នាំ​សម្រាប់​ព្យាបាល​ជំងឺ​នោះ​ទេ»។

ការ​លក់​នៅ​ទីផ្សារ​ក្នុង​ស្រុក​បាន​មួយ ចំនួន​នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ដោយ​មាន​ត្រឹម ១,៥ ​គីឡូក្រាម​ក្នុង​មួយ​ខែ ហើយ​​អតិថិជន​ដែល​ទិញ​យក​ទៅប​រិភោគ គឺ​មនុស្ស​ចាស់​ដែល​មាន​ជំងឺ​លើស​ឈាម ឬ​ក៏​អ្នក​មាន​ផ្ទៃ​ពោះ​សម្រាប់​ជា​អាហារ​បំប៉ន។ អ្នកស្រី​លើក​ឡើង​ថា៖ «អតិថិជន​ភាគ​ច្រើន​របស់ខ្ញុំ​គឺ​ជា​ស្រ្ដី​មាន​ផ្ទៃ​ពោះ និង​ផ្សេង​ទៀត​ជា​មនុស្ស​ចាស់​ដែល​ត្រូវ​ការ​អាហារ​បំប៉ន​បន្ថែម សម្រាប់​សុខភាព​របស់​ពួកគេ»។

អ្នកស្រី​កត់​សម្គាល់​ឃើញ​ថា ​ពេលនេះ​មាន​ការ​កើន​ឡើង​ខ្លះៗ​នៅ​ក្នុង​ការ​ចិញ្ចឹម​ត្រចៀក​កាំ​ទាំង​នៅ​តាម​បណ្ដោយ​ឆ្នេរ​សមុទ្រ និង​នៅ​តាម​បណ្ដោយ​ទន្លេសាប​ ហើយ អ្នក​ចិញ្ចឹម​នៅ​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ ក៏​មាន​មួយ​ចំនួន ប៉ុន្តែ​ជា​ទូទៅ​សម្បុក​ត្រចៀក​កាំ​ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​នៅ​តាម​តំបន់ ឆ្នេរ​សមុទ្រ​គឺ​មាន​គុណ​ភាព​ល្អ​ជាង។

អ្នកស្រី អ៊ូ សៀថុង មាន​សាច់​ញាតិ​រស់​នៅ​ខេត្ត​កំពត​ ដែល​មាន​ផ្ទះ ៣ សម្រាប់​ត្រចៀក​កាំ​រស់នៅ និង​ផលិត​សម្បុក​ត្រចៀក​កាំ។ ពួកគេ​ប្រមូល​បាន​ប្រហែល ៨ គីឡូក្រាម​ក្នុង​រយៈពេល ៣ ខែ​ ខណៈ​ការ​ផ្គត់ផ្គង់​ផ្សេង​ទៀត​បាន​មក​ពី​ខេត្ត​កោះកុង និង​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ។

អ្នកស្រីបាន​រំពឹង​ទុក​នូវ​ឱកាស​រីក​ចម្រើន​ផ្នែក​អាជីវកម្ម កាល​ពី ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​មុន ព្រោះ​អ្នកស្រី​ក៏​ជា​អ្នក​បរិភោគ​ម្នាក់ និង​ជា​អ្នក​ជំនួញ​សម្បុក​ត្រចៀក​កាំ មុន​នឹង​ឈាន​ដល់​ការ​បើក​ហាង​លក់​សម្បុក​​ត្រចៀក​កំា​នេះ។

អ្នកស្រី​ជា​កូន​ចៅ​ចិន ដោយ​ឪពុក​ម្តាយ​ជា​ជន​ជាតិ​ចិន។ អ្នកស្រី​បាន​អះអាង​ថា ម្តាយ​បាន​ធ្វើប​បរ​ឲ្យ​ហូប​កាល​នៅ​កុមារ​ភាព ហើយ​កាល​ពី​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​កន្លង​ទៅ​នេះ​អ្នក​ស្រី​ក៏​បាន​ទិញ​មក​បរិភោគ ដោយ​មួយ​គីឡូក្រាម​ថ្លៃ​រហូត​ដល់ ៥ ០០០ ពាន់​ដុល្លារ។

ដោយមើលឃើញ​ការ​ចិញ្ចឹម​ត្រចៀកកាំ​មាន​ច្រើន​ ហើយ អ្នក​ប្រើ​​ប្រាស់​អាច​មាន​ច្រើន​ទើប​អ្នកស្រី​សម្រេច​ចិត្ត​បើក​ហាង នេះ​ឡើង​ដើម្បី​រក្សា​ទុក​ឲ្យ​បាន​ល្អ​ប្រកប​ដោយ​គុណភាព និង​មាន​បំណង​ធ្វើ​​បបរ​សម្បុក​ត្រចៀក​កាំ​នេះ​សម្រាប់​អ្នក​ចង់ បរិភោគ តែ​អ្នក​ស្រី​គ្មាន​បំណង​បើក​សិប្បកម្ម​កែច្នៃ​នោះ​ទេ។

អ្នកស្រី​បាន​បន្ត​ទៀត​ថា៖ «​វា​កម្រ​​ខូច​ណាស់ ប្រសិន​បើ​វា​ស្ងួត ហើយ​វាអាច​ទុក​បាន​រហូត​រយៈពេល ៤ ឆ្នាំ​មុន​ពេល​ខូច។ នេះ​​ជា​ផលិត​លំដាប់​ខ្ពស់»៕

ព័ត៌មានថ្មីៗ