ស្វាយរៀង: ​ទឹក​មុខ​និស្សិត​ និង​ឪពុក​ម្ដាយ​គ្រប់​រូប រួមទាំង​គណៈអធិបតី​ដែល​ពោរពេញ​ដោយ​ស្នាម​ញញឹម ​ប្រែ​ក្លាយ​ជា​ស្រពាប់​ស្រពោន​ និង​ជំនួស​មក​វិញ​នូវ​ភាព​​ក្ដុក​ក្ដួល និងទឹកភ្នែក​ នៅពេល​ប្ដី ប្រពន្ធ​វ័យ​ ៥០ ឆ្នាំ​ ប្លាយ​ ១​ គូ ​គ្រង​ឯកសណ្ឋាន​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ឡើង​ទទួល​សញ្ញាបត្រ​ជំនួស​កូន​ ដែល​លែង​មាន​វត្ដមាន​នៅលើ​លោក​នេះ​។


ពេល​គណៈអធិបតី​ប្រគល់​សញ្ញាបត្រ​របស់​កូន​ប្រុស​ ជូន​ដល់​ឪពុកម្តាយ​​ភ្លាម ស្ត្រីជា​ម្ដាយ​បាន​ស្រែក​ដង្ហើយ​ប្រាប់​ព្រលឹងកូន មុន​ពេល​សំឡេង​យំ​ឮ​ឡើង​ក្នុង​​សាល​កម្មវិធី​​ថា​៖ «​កូន​អើយ! ម៉ែ​មក​ទទួល​សញ្ញាបត្រ​ជូន​កូន​ហើយ! ម៉ែ នឹង​យក​ទៅ​ធ្វើ​បុណ្យ​ដាក់​វា​ឱ្យ​កូន​ ធា អើយ !»។

រូបភាព និង​វីដេអូ​ឃ្លីប​ដែល​ឪពុក​ម្ដាយ​ជាកសិករ​ ខំ​ត្រដរ​មក​ទទួល​សញ្ញាបត្រ​នៅ​ចំពោះ​មុខ​លោក ទុំ​ សារ៉ាវុធ ជា​សាកលវិទ្យាធិការ​នៃ​សាកលវិទ្យាល័យ​ស្វាយរៀង (SRU) ដែល​ព្យាយាម​សម្រួល​អារម្មណ៍​ដល់​ស្ដ្រីជា​ម្ដាយ ត្រូវបាន​ចែក​ចាយ​ពាស​ពេញ​បណ្ដាញ​សង្គម​​ ដោយ​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់​ហ្វេសប៊ុក និង TikTok សរសេរ​មតិ​ចូលរួម​រំលែក​ទុក្ខ និង​កោត​សរសើរ​ចំពោះ​ការ​ខិតខំ​ទាំង​កូន​ប្រុស និង​ទឹកចិត្ដ​ឪពុក​ម្ដាយ​។

អ្នកស្រី សម ថាវី បាន​សរសេរ​នៅលើ​ហ្វេសប៊ុក​របស់​អ្នកស្រីដោយ​ភ្ជាប់​ទាំង​រូបភាព និង​វីដេអូ​ថា​៖ «​វា​ជា​អារម្មណ៍​ខ្លោច​ផ្សា​សោក​សង្រេង​បំផុត ប្រសិនបើ​អ្នក​ទាំងអស់​គ្នា​នៅ​ក្នុង​ហេតុ​ការណ៍​មួយ​នេះ​ គឺ​នៅពេល​ឪពុកម្ដាយ​និស្សិត និង​ជា​យុវជន​ស្ម័គ្រ​ចិត្ដ​អង្គរ​សង្ក្រាន្ត​ ឈរ​ជើង​នៅ​គោលដៅ​លាន​ជល់​ដំរី​ មក​ទទួល​សញ្ញាបត្រ​របស់​កូន​ប្រុស​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​»។


លោក ឆាន សទ្ធា ជាកូន​ប្រុស​ច្បង​ក្នុង​ចំណោម​កូន ៥ នាក់​របស់​លោក ប្រុក ធឹក និង​អ្នកស្រី លន់ ផល្លី ជា​កសិករ និង​ជា​ជាង​សំណង់​ បាន​ទទួល​មរណភាព​ នៅពេល​លោក​ជួយ​ការងារ​សំណង់​ឪពុក​ដោយសារ​ចរន្ត​ភ្លើងឆក់​។


កូន​ប្រុស​ច្បង ដែល​បាន​បញ្ចប់​ការ​សិក្សា​ផ្នែក​គណិតវិទ្យា​ នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ស្វាយ​រៀង​ក្នុង​ឆ្នាំ ​២០១៩ រូប​នេះ បាន​ក្រាប​បង្គំ​សុំ​ឪពុកម្ដាយ​ បន្ដ​ការ​សិក្សា​ថ្នាក់​បរិញ្ញាបត្រ​ជាន់​ខ្ពស់​ នៅ​រាជធានី​ភ្នំពេញ​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ​ភូមិន្ទ​រដ្ឋបាល។

លោក ប្រុក ធឹក អាយុ ៥២ ឆ្នាំ បាន​ប្រាប់​ ភ្នំពេញ ​ប៉ុស្ដិ៍ ក្រោយ​ទទួល​ជំនួយ​ជា​ប្រាក់ ៥០ ម៉ឺន​រៀល​ សម្រាប់​ធ្វើ​បុណ្យ​កសាង​ខឿន​រក្សា​ធាតុ​យុវជន សទ្ធា ថា​៖ «​ប៉ុន្ដែ​ដោយសារ​បញ្ហា​កូវីដ​ ១៩ គាត់​​ក៏​ឆ្លៀត​ពេល​បំពេញ​ការងារ​នៅ​ផ្នែក​រដ្ឋបាល​ក្នុង​ក្រុមហ៊ុន​ឯកជន​មួយ​ នៅ​ខេត្ដ​​ស្វាយ​រៀង​នេះ ​ដើម្បី​ជួយ​ដល់​ជីវភាព​គ្រួសាររយៈ​ពេល​ជាង១ ​ឆ្នាំ»​។

ដោយ​សុំ​ច្បាប់​​​ពី​ការងារ​មក​សម្រាក​នៅ​ផ្ទះ​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ ដើម្បី​រៀបចំ​ពាក្យ​ប្រឡង​ចូល​គ្រូ​បង្រៀន​ សទ្ធា ដែលជា​យុវជន​ស្ម័គ្រ​ចិត្ដ​អង្គរ​សង្ក្រាន្ត បាន​​ដាក់​ពាក្យ​ប្រឡង​ក្រប​ខ័ណ្ឌ​គ្រូ​​​ទាំង​ថ្នាក់​​ឧត្ដម ​មធ្យម និង​​បឋម​។

​លោក ធឹក​ ​ដែល​កូន​ទាំង​ ៥ នាក់​របស់​លោក​សុទ្ធតែ​កំពុង​សិក្សា​ ដោយ​កូន​ទី២ និង​ទី៣ ​​សិក្សា​នៅ​សាកលវិទ្យាល័យ និង​បម្រើ​ការងារ​ជួយ​ផ្គត់ផ្គង់គ្រួសារ ខណៈ​​កូនទី៤ និង​កូន​ពៅ កំពុង​សិក្សា​នៅ​កម្រិត​វិទ្យាល័យ​ បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា​៖ «ពួកខ្ញុំ​ខិត​ខំ​សន្សំ​ប្រាក់​កាក់​តិចតួច​ដើម្បី​ឱ្យ​កូនៗ​បាន​រៀន​ អស់​ដៃ​អស់​ជើង​ហើយ​។ សូម្បីតែ​ផ្ទះ​ ដែល​ខ្ញុំ​ជា​ជាង​ខ្លួន​ឯង ក៏​ធ្វើ​មិន​ទៅ​មុខ​ដែរ រយៈ​ពេល​ជាង ១០ ឆ្នាំ​ហើយ ដោយ​សារ​ខ្វះ​ថវិកា​ បង្វែ​រលុយ​ឱ្យ​កូនៗ​រៀន​»។

ថ្ងៃ​មួយ កាលពី​ខែ​សីហា ឆ្នាំ​ ២០២២ នៅ​ពេល​ទំនេ​រពីការងារ​ យុវជន សទ្ធា បាន​នាំ​ប្អូន​ឆ្លៀត​ពេល​ទៅ​ជួយ​ការងារ​ម៉ៅ​ការ​សំណង់​តិចតួច​របស់​ឪពុក​។ ប៉ុន្ដែ​អកុសល​​ ហេតុ​ការណ៍​អាក្រក់​​បាន​កើត​ឡើង​ ចំពោះ​កូន​ប្រុស​ច្បង​របស់​លោក ដោយ​​ សទ្ធា ត្រូវបាន​ខ្សែ​ភ្លើង​ឆក់ស្លាប់​នៅ​ក្រោម​ផ្ទះ​កំពុង​សាងសង់​ ខណៈ​ប្អូន​ៗធ្វើ​ការងារ​នៅ​ខាង​លើ​ផ្ទះ​។

លោក ធឹក រំឭក​ហេតុការណ៍​ទាំង​អួល​ដើម​ក​ថា​៖ «វា​បាន​កើត​ឡើង​នៅ​ម៉ោង ៣ រសៀល​ ពេល​គាត់​ទើប​បាន​បាញ់​ដែក​គោល​​នៅលើ​សសរ​ម្ខាង​ ២ រន្ធ​ ដើម្បី​រៀប​ឥដ្ឋ​ ដើម្បី​បន្ធូរ​ដៃ​ដល់​ឪពុក​។ មិន​ដឹង​ចៃដន្យ​អី ពេល​នោះ​ ភ្លៀង​ទើប​រាំង គាត់​យក​ដៃ​ម្ខាង​ដក​ព្រី​ភ្លើង​ ហើយ​ក៏​ឆ្លង​ចរន្ដ​ឆក់​ ដួល​ស្លាប់​មួយ​រំពេច​»។

បុរសជា​ឪពុក​ដែលបាន​ប្រាប់​កូន​ឱ្យ​ផ្អាក​ការងារ​សិន​ មុន​ពេល​លោក​ត្រឡប់​មក​ពី​មើល​ស្រែ​វិញ​ថា​៖ «​ប្អូនៗ​ឡើង​ដោះ​ពុម្ព​នៅ​ខាងលើ ​ហើយ​ សទ្ធា រៀបចំ​រៀប​ឥដ្ឋ​នៅ​ខាង​ក្រោម​ផ្ទះ​ម្នាក់​ឯង​​។ ពេល​កូន​ប្រុស​ទី ៣ ខល​មក​ប្រាប់​ថា បង​ប្រុស​ត្រូវ​ខ្សែ​ភ្លើង​ឆក់ស្លាប់ បេះដូង​របស់​ខ្ញុំ​ ស្ទើរតែ​គាំង​មួយ​រំពេច​»។

ពេល​បាន​ឮ​ដំណឹង​ដ៏​អាក្រក់​នេះ ទាំង​ម្ដាយ និង​ឪពុក​ ក៏​សន្លប់​បាត់​មាត់​បាត់​ក​ លែង​ដឹង​ថា សព​របស់​កូន​ត្រូវបាន​អ្នក​ភូមិ​ជួយ​ដឹក​មក​ផ្ទះ ហើយ​លោក ខិតខំ​ប្រឹង​ពង្រឹង​ស្មារតី​ក្រោក​មក​​រៀបចំ​ចាត់​ចែង​ធ្វើ​បុណ្យ​តាម​ប្រពៃណី​។

ពេល​ទទួល​ដំណឹង​ថា សាកលវិទ្យាល័យ​ នឹង​រៀបចំ​ពិធី​ចែក​សញ្ញាបត្រ​ដល់​និស្សិត​បញ្ចប់​ការ​សិក្សានៅ​ថ្ងៃទី ៣០ ខែមករា ឆ្នាំ​២០២៣ ក្រោម​អធិបតីភាព​ លោកស្រី ម៉ែន​ សំអន​ លោក ធឹក និង​ភរិយា​ ដោយ​ជិត​ដល់​ថ្ងៃ​ធ្វើ​បុណ្យ​ឆ្លង​ខឿន​ដាក់​ធាតុ​កូន ក៏​ដាច់​ចិត្ដ​ទៅ​សុំ​សាលា​នា​ពេល​ល្ងាច​ដើម្បី​បាន​ឡើង​តំណាង​ឱ្យ​កូន​ប្រុស​ទទួលសញ្ញាបត្រ។ ​

ក្នុង​សំឡេង​យំ​ខ្សឹកខ្សួល​តិចៗ លោក ធឹក បាន​និយាយថា៖ «​កូន​ខ្ញុំ​ស្លាប់​អ៊ីចឹង ខ្ញុំ​អាច​ទទួល​ជំនួស​បាន​អត់?​ ហើយ​លោក​ជំទាវ សម​ ថាវី ដែល​បាន​ស្គាល់​កូន​ប្រុស​ខ្ញុំ​ បាន​រៀបចំ​ឱ្យ​ពួក​ខ្ញុំ​ឡើងទទួល​ជំនួស​»។

លោក​ ធឹក ជា​ឪពុក​ទើប​ដឹង​ថា កូន​ប្រុសរបស់​លោក​ ជា​និស្សិត​ឆ្នើម​ ១ ​រូប​ ប្រចាំ​សាកលវិទ្យាល័យ​នៅពេល​លោក និង​ភរិយា​ស្នើ​សុំ​សាលា​ទៅ​ទទួល​សញ្ញា​បត្រ​ជំនួស​កូន​។

លោក​បាន​បន្ដថា​៖ «​ពេល​ឡើង​ទៅ​ទទួល​សញ្ញាបត្រ ​លោក​គ្រូ​នាយក​​ថា សទ្ធា ជា​និស្សិត​ឆ្នើម​លេខ ១ ក្នុង​ចំណោម​ឆ្នាំ​សិក្សា​ជំនាន់​គាត់​។ ពេល​នោះ ម្នាក់ៗ​ក៏​នាំ​គ្នា​យំ រួមទាំង ឯកឧត្ដម ទុំ​ សារ៉ាវុធ ដែល​បាន​រៀបចំ​ឯកសណ្ឋាន​​ឱ្យ​ពួក​ខ្ញុំ​ពាក់​»។

ជាមួយ​នឹង​សញ្ញាបត្រ​បរិញ្ញាបត្រ​រង និង​បរិញ្ញាបត្រ​ ឪពុក​ម្ដាយ​ ដែល​កាត់​កេរ្ដិ៍​កាត់​ខ្មាស់​សុំ​ទទួល​សញ្ញាបត្រ​ជំនួស​សព​កូន​ គ្រោង​យក​សមិទ្ធផល​ពីការ​អប់រំ​​​រៀបចំ​ទុក​ដាក់តម្កល់​នៅក្បែរ​ធាតុ​របស់​កូន​។

ធាតុរបស់​កូន​ដែល​ត្រូវបាន​ធ្វើ​បុណ្យ និង​បូជា​រួច នឹង​តម្កល់​នៅ​ខឿន​មុខ​ផ្ទះ​ ដោយ​លោក ធឹក បន្ដ​សង់ដំបូល​ប្រក់​ខឿន​ស្ថិត​នៅ​ខាង​ត្បូង​ផ្ទះ​។

លោក​ឪពុក​ ដែល​នៅតែមាន​វិប្បដិសារី​ក្នុង​ការ​បណ្ដែត​បណ្ដោយ​ឱ្យ​កូនជួយ​រំលែក​ការ​ងារ​សំណង់​ពីខ្លួន​ដោយ​ជួប​​នឹង​ហេតុ​​ការណ៍​អាក្រក់​នេះ បាន​និយាយ​ថា​៖ «​យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ដាក់​សញ្ញាបត្រ​ទាំង​អស់ ជាមួយ​រូប​ថត​នៅ​ក្នុង​ខឿន​ដើម្បី​លម្អ​កន្លែង​កូន​»។

លោក​បាននិយាយទាំង​សំឡេង​អួល​ណែន​​ថា​៖ «នៅពេល​ឡើង​វេទិកា​ថ្ងៃ​ទទួល​សញ្ញាបត្រ ​ទាំង​ខ្ញុំ និងប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​បាន​ស្រែក​ឧទ្ទិស​ជូន​កូន​ ឱ្យ​កូន​មក​ទទួល​សញ្ញាបត្រ​។ ឪពុក​ម្ដាយ​មក​ទទួល​សញ្ញាបត្រ​ជំនួស​កូន និង​ឧទ្ទិស​ឱ្យ​កូន​ កើត​ជាតិ​ណាៗ​ឱ្យ​កូន​បាន​រៀន​ឆ្លាត​វៃដូច​ជាតិ​នេះ​»។

ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​បញ្ហា​សុវត្ថិភាព​អគ្គិសនី ដែល​ប្រជាជន​ខ្មែរ​ជា​ច្រើន​ហាក់​មិន​សូវ​យក​ចិត្ដ​ទុ​កដាក់​ លោក ស្រ៊ុន ចាន់ណា​រ៉េត សាស្ដ្រាចារ្យ​មហាវិទ្យា​ល័យ អេឡិចត្រូនិក នៃ​វិទ្យាស្ថាន​ជាតិ​ពហុបច្ចេក​ទេស​កម្ពុជា​ (NPIC) បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា ការ​រៀបចំ ការ​តបណ្ដាញ​ និង​ជួសជុល​អគ្គិសនី​ ទាមទារ​អ្នក​មាន​ជំនាញ​ពិត​ប្រាកដ​ ជាពិសេស​ចៀសវាង​ការ​ដាក់​ខ្សែ​ព្រី​នៅ​ក្បែរ​កន្លែង​សើម​។

លោក​បាន​បន្ដថា​៖ «​ពួកគេ​ត្រូវ​មាន​ឈុត​សម្លៀកបំពាក់​ រួមទាំង​ ស្បែកជើង និង​សម្ភារ​ផ្សេងៗ​ដែល​ជំនួយ​ពេល​បំពេញ​ភារកិច្ច​ជាមួយ​អគ្គិសនី​។ យើង​មិន​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​តែបាន​ៗ​ ទាំង​ការ​រៀបចំ​បណ្ដាញ​ខ្សែ​ភ្លើង​ និង​ការ​ជួសជុល​ដែល​យើង​ត្រូវ​ប្រើ​ប្រាស់​សម្ភារ​ទៅតាម​បច្ចេកទេស​»។

សាស្ដ្រាចារ្យ​មហាវិទ្យាល័យ អេឡិច​ត្រូនិក រូបនេះ​បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា​ សុវត្ថិភាព​ការងារ​ គឺជា​មុខវិជ្ជា​សិក្សាមួយ​នៅ​វិទ្យាស្ថាន ដែល​និស្សិត​ត្រូវបាន​បង្រៀន​សង្គ្រោះ​បឋម​។

លោក ចាន់ណា​រ៉េត បាន​ប្រាប់ ​ភ្នំពេញ ​ប៉ុស្ដិ៍​ថា​៖ «​ជាទូទៅ ការ​ត​បណ្ដាញ​ភ្លើង ត្រូវ​តែ​មាន​គ្នា​ ដោយ​មិន​​អាច​ធ្វើ​តែ​ឯង​នោះទេ​​ ដើម្បី​ជួយ​សង្គ្រោះ​គ្នា​ នៅពេល​ជួប​បញ្ហា​ឆក់​ជាដើម​។ គាត់​អាច​រត់​ទៅ​បិទ​កុងតាក់ ឬឌីសង់ទ័រ​ ហើយ​បើ​ត្រូវ​សង្គ្រោះ​បន្ទាន់​ភ្លាម គាត់​អាច​យក​ក្រណាត់​ទៅ​ទាញ​មនុស្ស​ម្នាក់​កំពុង​ឆក់​ ដោយ​មិន​ត្រូវ​ស្លន់​ស្លោទៅ​ប៉ះពាល់​ផ្ទាល់​ជាមួយ​ជន​រងគ្រោះ​ឡើយ​»។

លោក​ទទួល​ស្គាល់​ថា នៅ​តាម​ផ្ទះ​ជា​ច្រើន ជាពិសេស​នៅតំបន់​ជនបទ នៅមាន​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​បារ៉ែត​ភ្លើង​ កាច់​បិទ​បើក​នឹង​ដៃ​។ ការ​ប្រើ​ប្រាស់​ខ្សែ​ភ្លើង​កម្រិត ៣ ឬ ៥ អំពែរ ខណៈ​ឧបករណ៍​ប្រើ​ប្រាស់​មាន​កម្រិត​ប៉ុនគ្នានេះ វា​អាច​បង្ក​ហានិភ័យទុ​ស្សេ​ខ្សែ​ភ្លើង​៕